​វប្បធម៌​មេមត់​


ប្លង់នៃភូមិមូលលេខ ១៥ នៅក្រែក កំពង់ចាម (Cf. Dega, 1996-1997)

ប្លង់នៃភូមិមូលលេខ ១៥ នៅក្រែក កំពង់ចាម (Cf. Dega, 1996-1997)

ប្រសូត​ឡើង ក្នុង​សម័យ​វប្បធម៌​ថ្ម​រំលីង ទីប្រជុំជន​បុរាណ​ដែល​មាន​ឈ្មោះថា ភូមិ​មូល ឬ បន្ទាយ​គូ​នោះ គឺជា​ភស្តុតាង​នៃ​ការ​លេច​ឡើង​នៃ​ទីក្រុង​ដំបូងបង្អស់​របស់​ប្រជាជន​ខ្មែរ ដែល​ស្ថិតនៅ​តំបន់​ដីក្រហម​ក្នុង​ ខែត្រ​កំពង់ចាម នៅ​ខែត្រ​សៀមរាប នៅ​ភាគ​ខាង​ត្បូង​នៃ​ប្រទេស​វៀតណាម​និង​នៅ​ភូមិភាគ​ឦសាន​នៃ​ប្រទេស​ថៃ​បច្ចុប្បន្ន ។ ផ្សេង​ពី​ទីតាំង​ទាំងនោះ យើង​ក៏​ឃើញ​មាន​ទីប្រជុំជន​រាង​ជា​ភូមិ​មូល​នៅ​ប្រទេស​ថៃ យ៉ាង​ច្រើន​កុះករ​ដែរ​ពិសេស នៅ​ក្នុង​តំបន់​ខ្ពង់រាប​នគររាជ​សីមា ។​

ក្នុង​សម័យកាល​ដំបូង​ដែល​វប្បធម៌​មេមត់​បាន​ផ្ដើម​ឡើង​នោះ គឺ​ចាប់ពី ៤០០០ ឆ្នាំមុន​គ​.​ស ដល់​ដើម​សម័យ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ ទីប្រជុំជន​ទាំងនោះ​មាន​រាង​មូល ឬក៏​ជា​រង្វង់​ៗ  ហើយ​លក្ខណៈ​ទូទៅ នៃ​ទីប្រជុំជន ទាំងនោះ គឺ​មាន​កំពែង ធ្វើ​អំពី​ដី​លើក កម្ពស់​ប្រហែលជា​ពីរ​ម៉ែត្រ ពី​ផ្ទៃដី​ធម្មជាតិ ។ កំពែង​មាន​ទទឹង​ប្រមាណ​ជា ៣ ទៅ ៥​ម៉ែត្រ រីឯ​ជម្រៅ ប្រហែលជា ៤​ម៉ែត្រ ពី​ខ្នង​នៃ​កំពែង ទៅ​បាត​គូ​ទឹក ដែល​ហ៊ុមព័ទ្ធ​នៅ​ផ្នែក​ខាងក្នុង នៃ​កំពែង​សម្រាប់​ការពារ​សុវត្ថិភាព ។ លទ្ធផល​នៃ ការស្រាវជ្រាវ​ក៏បាន​ឲ្យ​ដឹង​ទៀត​ថា ភូមិ​មូល នីមួយៗ មាន​អង្កត់ផ្ចិត​ប្រហែល​ពី ១៥០ ទៅ ២០០ ម៉ែត្រ ដែល​ជូន​កាល​ធំ​លើស​នេះ​ក៏​មាន​ ។ ម្យ៉ាង​វិញទៀត​កំពែង​តែង​តែ​មាន​ច្រក​កាត់​ផ្ដាច់​មួយ​ដែល​ជា​ច្រក​ចេញ​ចូល ក្នុង​ភូមិ​ទាំងនោះ ដែល​សុទ្ធសឹងតែ​ជា​ដី​ទួល ។

គំនូរនៃភូមិមូល ៥២/៦២ នៅសារមន្ទីរជាតិភ្នំពេញ

គំនូរនៃភូមិមូល ៥២/៦២ នៅសារមន្ទីរជាតិភ្នំពេញ

ការ​ធ្វើ​កំណាយ ខាង​បុរាណ​វិទ្យា​នៅ​ភូមិ​មូល នៅ​ចម្ការ​កៅស៊ូ​ក្រែក ជាពិសេស​ស្ថានីយ ឡូត៍​លេខ ៦២២ / ៥២ បាន​បង្ហាញ នូវ​ចំណេះ​ចេះដឹង​ថ្មី​មួយ​ចំនួន​ពាក់ព័ន្ធ ទៅ​នឹង​វប្បធម៌​មេមត់ យ៉ាង​ប្រាកដ​ដូចជា​របស់​ប្រើប្រាស់​ធ្វើ​អំពី​ថ្ម ដូចជា ពូថៅ​ដៃ កងដៃ​ថ្ម រំលីង​កុលាលភាជន៍ ធ្វើ​អំពី​ដី​ដុត ព្រមទាំង​វត្ថុ​ផ្សេងទៀត​មួយ​ចំនួន ។
យ៉ាងណាក៏ដោយ វត្តមាន​នៃ​ការសិក្សា​ស្រាវជ្រាវ​បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា ទីប្រជុំជន​នា សម័យ​បុរេ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ ទាំងនោះ ដែល​ជា​សណ្ឋាន​នៃ​ទីក្រុង​ខ្មែរ​ដំបូង មុន​ពេល​ដែល​ត្រូវ​បាន​ជំនួស ដោយ​បុរី ឬ ទីក្រុង​បែប​ឥណ្ឌា មាន​រាង​មូល ហើយ​មាន​ជម្រាល ពី​ទី​ខ្ពស់ ពី​ទិស​អាគ្នេយ៍ ចុះទៅ​ទិស​ពាយ័ព្យ ដែល​ជា​ច្រក​ចូល ។ ផ្ទៃរាប​បរិវេណ នៅ​ខាងក្នុង ដែល​ជា​​លំនៅ​ស្ថាន គឺ​ទាប​ជាង​ដី​ធម្មជាតិ ប្រហែលជា ១​ម៉ែត្រ​តែប៉ុណ្ណោះ​ ដែល​នៅ​ហ៊ុមព័ទ្ធ​ជុំវិញ ។

លក្ខណៈ​ដ៏​ពិសេស​មួយទៀត នៃ​ស្ថានីយ ​ឡូត៍​៦២ / ៥២ គឺ​នៅ​ទី​នេះ អង្កត់ផ្ចិត​នៃ​ភូមិ​មូល មាន​ប្រវែង​ប្រមាណ​ជា ១៥០ ម៉ែត្រ ហើយ​ទទឹង​នៃ​គូ​ទឹក កន្លែង​ខ្លះ​អាច​​មាន​ប្រវែង រហូតដល់ ២៥ ម៉ែត្រ ប៉ុន្តែ​មិន​មាន​ទឹក​ដក់​ទេ ។ បើសិនជា​គេ​ផ្ដោត​​ការ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​លើ​កំពែង​វិញ គេ​នឹង​ឃើញ​ថា មាន​កម្ពស់​ប្រមាណ​ជា ៥​ម៉ែត្រ ពី​គូ​ទឹក​ហើយ ក៏​ប្រហែលជា ២​ម៉ែត្រ​ដែរ បើ​ប្រៀបធៀប ទៅ​នឹង​ផ្ទៃដី​ធម្មជាតិ​ដែល​ស្ថិតនៅ​ជុំវិញ​នោះ ។​

ភូមិមូលលេខ ១៥ ចំការកៅស៊ូក្រែក (ថត ១៩៩៦

ភូមិមូលលេខ ១៥ ចំការកៅស៊ូក្រែក (ថត ១៩៩៦)

ភូមិមូលលេខ ១៣ ក្រែក (ថត ១៩៩៦)

ភូមិមូលលេខ ១៣ ក្រែក (ថត ១៩៩៦)

ភូមិមូលនៅភូមិត្រមែង, ក្លាយទៅជាចំការ ឃុំទ្រមូង, ស្រុកមេមត់ (ថត ១៩៩៦)​

ភូមិមូលនៅភូមិត្រមែង, ក្លាយទៅជាចំការ ឃុំទ្រមូង, ស្រុកមេមត់ (ថត ១៩៩៦)​

​ខាង​លើ​នេះ​គឺជា ទិន្នន័យ​មកពី​ការ​កំណាយ​តាម​វិធីសាស្ត្រ និស្សិត​នៃ​មហាវិទ្យាល័យ ជំនាន់​ទី ៦ នៃ​សកល​វិទ្យាល័យ ភូមិន្ទ​វិចិត្រ​សិល្បៈ កន្លងមក​ ៕

ដោយ ៖  ម. ត្រាណេ

***

ប្រភពដើម CEN : វប្បធម៌​មេមត់​នៅ​ខេត្ត​កំពង់ចាម

Categories: រឿង​រ៉ាវ​អំពី​ខែត្រ​កំពង់ចាម | Tags: , , , , , | បញ្ចេញមតិ

Post navigation

ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

Google+ photo

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Google+ របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s

បង្កើត​វេបសាយ​ឬ​ប្លក់​មិន​គិត​ប្រាក់​មួយ​នៅ WordPress.com.

%d bloggers like this: