Monthly Archives: ខែ​មេសា 2018

ផ្នូរ​ខ្មោច​សម័យ​លោហៈ​នៅ​តំបន់​ដី​ក្រហម


***

អត្ថបទដើម ៖ បណ្ដាញព័ត៌មានវប្បធម៌ខ្មែរ ៖ ​ផ្នូរ​ខ្មោច​សម័យ​លោហៈ​នៅ​តំបន់​ដី​ក្រហម

អាន​បន្ថែម៖ ស្ថានីយ​បុរេ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​នៅ​តំបន់​ដី​ក្រហម

Categories: រឿង​រ៉ាវ​អំពី​ខែត្រ​កំពង់ចាម | ពាក្យ​គន្លឹះ៖ , , , , , | បញ្ចេញមតិ

វីដេអូ៖ សិប្បកម្ម​ផលិត​ឆ្នាំង​អាលុយមីញ៉ូម


សូម​ទស្សនា​វីដេអូ​អំពី​​សិប្បកម្ម​ផលិត​ឆ្នាំង​អាលុយ​មីញ៉ូម​ ដែល​មាន​ទី​តាំង​​នៅ ភូមិ​ដំណាក់​ស្នាយ ឃុំ​ពាមជីកង ​ស្រុកកង​មាស ខេត្ត​កំពង់ចាម ​ទាំង​ស្រុង​​ដូច​ខាង​ក្រោម៖

វីដេអូចម្លងពី ©ផ្លូវ​ទៅ​ស្រុក​

Categories: ផលិតផល | ពាក្យ​គន្លឹះ៖ , , , , , | បញ្ចេញមតិ

សៀវភៅមគ្គុទ្ទេសក៏បុរាណវិទ្យា


ភាគ ២

សៀវភៅមគ្គទេសក៏​បុរាណវិទ្យា​នៃ​ប្រទេស​កម្ពុជា សរសេរ​ដោយ​ លោក Bruno Brugier និង​នាង Juliette Lacroix ។ សៀវភៅ​នេះ​មាន​សរុប ៦ភាគ បច្ចុប្បន្ន​បោះ​បាន​ ៥ភាគ។ ក្នុង​នោះ ភាគ២ និង​ភាគ៤ មាន​និយាយពី​បុរាណ​ដ្ឋាន​មួយ​ចំនួន​ដែល​​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ខេត្ត​កំពង់ចាម និង​ត្បូង​ឃ្មុំ​បច្ចុប្បន្ន។

ភាគ​ទី​២ និយាយ​អំពី​តំបន់​សម្បូណ៌​ព្រៃគុក និង​ទំនាប​ទន្លេសាប ក្នុង​នោះ​មាន​ភ្ជាប់​​ប្រាសាទ​​មួយ​ចំនួន​ដូ​ចជា​ ប្រាសាទ​គោក​ខ្វិត, ប្រាសាទ​ភ្នំ​ត្រប់, ប្រាសាទ​ភ្នំជើងព្រៃ និង ប្រាសាទ​គុក​ព្រីងជ្រុំ។

ភាគ​ទី៤ និយាយ​អំពី​​តំប់​ថាឡាបរិវ៉ាត់ (តាលបព៌ត) រហូត​ដល់​ ស្រី​សន្ធរ (ស្រី​សន្ធរ​ក្នុង​ន័យ​ទូលំទូលាយ​ជាង​ស្រុក​ស្រី​សន្ធរ​)។ ក្នុង​នោះ​មាន​ភ្ជាប់​ប្រាសាទ​មួយ​ចំនួន​ដូចជា ប្រាសាទ​គុក​អំពិល​ទ្វារ, ប្រាសាទព្រះធាតុ​ទឹកឆា, គុក​តាព្រហ្ម, ប្រាសាទ​គុក​យាយហម, ប្រាសាទ​ព្រះធាតុ​បារាយណ៍, ប្រាសាទនគរ​បាជ័យ​, ប្រាសាទ​គុក​ល្វា​ទេរ​ និង​ក្រុម​ប្រាសាទ​នៅ​លើ​ភ្នំ​ហាន់​ជ័យ​នៅ​ខេត្ត​កំពង់ចាម។ នៅ​ខេត្ត​ត្បូង​ឃ្មុំ​វិញ មាន​បុរាណ​ដ្ឋាន​មួយ​ចំនួន​ដូចជា ប្រាសាទ​ព្រះធាតុ​ព្រះ​ស្រី, ប្រាសាទ​ព្រះ​ធាតុ​ខ្ទុំ, ប្រាសាទជើង​អង, ប្រាសាទ​ព្រៃគី, ប្រាសាទ​ព្រះធាតុ​ចេតិយ និង​ប្រាសាទព្រះធាតុ​ធំ តូច នៅ​ក្នុង​បន្ទាយ​ព្រៃនគរ។ បុរាណ​ដ្ឋាន​មួយ​ចំនួន​ដែល​មិន​មាន​សេស​សល់​សំណល់​បុរាណ​វិទ្យា​ធំ​ដុំ​មិន​ត្រូវ​បាន​សរសេរ​បញ្ចូល​នោះទេ។

សៀវភៅ​ទាំង​ពីរ​នេះ​អាច​រក​បាន​នៅ​ ហាង​លក់​សៀវភៅ​ Carnet d’Asie ដែល​មានទី​តាំង​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​វិទ្យាស្ថាន​បារាំង​កម្ពុជា ក្នុង​តម្លៃក្រោម​ ៣០ ដុល្លារ​អាមេរិច។

ភាគ ៤

Categories: សៀវភៅ | ពាក្យ​គន្លឹះ៖ , , , , , | បញ្ចេញមតិ

ព័ត៌មាន៖ ពិធី​ចាប់​ត្រី​ប្រចាំ​ឆ្នាំនៅ​ភូមិ​សាទុំ


ថ្ងៃទី ០៦ ខែ មីនា ឆ្នាំ ២០១៨ ដោយ៖ ស្រីណា

ខេត្តត្បូងឃ្មុំ ៖​ មនុស្ស​ម្នា​ក្មេង​ចាស់​ប្រុស​ស្រី​រាប់​ពាន់​នាក់ បាន​នាំ​គ្នា​ប្រារព្ធ​ពិធី​ចាប់​ត្រី​នៅ​ត្រង់​​ចំណុច​ត្រពាំង​ក្រម ភូមិ​សា​ទុំ ឃុំ​ជាំ​ក្រវៀន ស្រុក​មេមត់ ដោយ​ពួក​គាត់​ប្រើប្រាស់​តែ​ឧបករណ៍​នេសាទ​បុរាណ​ប៉ុណ្ណោះ​ ឱ្យ​ស្មើភាព​គា្ន ដូច​ជា​ឈ្នាង អង្រុត ឆ្នុក ដែល​ពិធី​នេះ​បាន​ធ្វើ​ឡើង​នៅ​ព្រឹក​ថ្ងៃ​ទី​៤ មីនា ដោយ​ម្នាក់​ៗ​មាន​ទឹកចិត្ត​សប្បាយ​រីករាយ ។ ក្នុង​នោះ ​អ្នក​ណា​ដែល​ពូកែ​រក​អាច​បាន​កន្លះ​ថង់​ក៏​មាន ។ ពិធី​នេសាទ​ត្រី​រួម​គ្នា​នេះ​ បាន​កើត​មាន​ជា​ទម្លាប់​ពី​បុរាណកាល​រហូត​មក​ដល់​សព្វថ្ងៃ និង​នៅ​តែ​បន្ត​ធ្វើ​រៀង​រាល់​ឆ្នាំ​ផង​ដែរ ។

លោក អួ​ច យឿ​ង មេឃុំ​ជាំ​ក្រវៀន​ប្រាប់​កោះសន្តិភាព​ឱ្យ​ដឹង​នៅ​ព្រឹក​ថ្ងៃ​ទី​៥ មីនា​ថា អ្នក​ដែល​នេសាទ​ត្រី​ក្នុង​ត្រពាំង​ខាងលើ មាន​ពលរដ្ឋ​មក​ពី​គ្រប់​ទិស​ទី មិន​ត្រឹមតែ​ឃុំ​ជាំ​ក្រវៀន​មួយ​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ មាន​មក​ពី​ឃុំ​ជិតខាង​ដោយ​ក្នុង​ដៃ​ម្នាក់​ៗ សុទ្ធតែ​មាន​ឧបករណ៍​នេសាទ​បុរាណ​ស្របច្បាប់ ដោយ​នាំ​គ្នា​ហ៊ោ​រក​ញ្ច្រៀ​វ​សប្បាយ​ពេល​ដែល​ចាប់​បាន​ត្រី មាន​អ្នកខ្លះ​នាំ​គ្នា​អាំង ដើម្បី​ទទួលទាន​ជាមួយនឹង​បាយ​ដែល​វេច​ពី​ផ្ទះ ។

លោក​មេឃុំ​ជាំ​ក្រវៀន​បាន​រំលឹក​ថា នៅ​រដូវប្រាំង​មក​ដល់ ពេល​មុន​ចុះ​ចាប់​ត្រី​១​ខែ គឺ​មាន​កម្លាំង​ប្រជា​ការពារ​ជា​ច្រើន​នាក់ បាន​នាំ​គ្នា​ចុះ​មក​ការពារ​នៅ​តាម​មាត់បឹង ដោយ​មិន​អនុញ្ញាត​ឱ្យ​អ្នក​ណា​ម្នាក់​ប្រើប្រាស់​ឧបករណ៍​ល្មើសច្បាប់​មក​ឆក់​ត្រី​ក្នុង​ត្រពាំង​ដ៏​ធំ​នេះ​ទេ ។ បន្ទាប់​មក​ទៀត មុន​ពេល​ដែល​មាន​ពិធី​ចុះ​ចាប់​ត្រី​ចំនួន​២​ថ្ងៃ ក៏​មាន​ដាក់​ធុងបាស និង​ល្បែង​កម្សាន្ត​ផ្សេង​ៗ​ទៀត ដើម្បី​ជា​ការ​កម្សាន្ត​សប្បាយ​ទាំងថ្ងៃទាំងយប់​នៅ​មាត់បឹង​មាន​ម្លប់​ដើមឈើ ។

សម្រាប់​ផ្ទៃដី​បឹង​ដែល​គេ​ហៅ​ថា​ត្រពាំង​ក្រម​នេះ​វិញ​នៅ​ក្នុង​រដូវវស្សា មាន​ទំហំ​ប្រមាណ​២០​ហិ​កតា​គឺ​ទឹក​ល្វឹងល្វើយ ។ លុះដល់​ខែប្រាំង ទឹក​បឹង​នានា​នៅ​ផ្នែក​ខាងលើ បាន​ហូរ​ធ្លាក់​ចូល​មក​បឹង​ធំ​តែ​មួយ ដោយ​នាំ​ត្រី​មក​ជាមួយ​ផង ហេតុនេះ​ទើប​ធ្វើ​ឱ្យ​សំបូរ​ត្រី លើ​ផ្ទៃ​ទឹក​ប្រមាណ​១​ហិ​កតា ។ ចំពោះ​ត្រី​វិញ​មាន​ត្រី​អណ្តែង ត្រី​កញ្ចុះ ត្រី​ឆ្ពិន ត្រី​ក្រាញ់ ត្រី​រ៉ស់ មាន​គ្រប់​ប្រភេទ ។ពិធី​ប្រពៃណី​នេះ​ក៏​ជា​សោភ័ណ​ភាព​និង​បញ្ជាក់​ពី​សាមគ្គី​ភាព រវាង​អ្នក​ភូមិ​គួរ​ឱ្យ​កត់សម្គាល់​ផង​ដែរ ។ ក៏​មាន​ដើមឈើ​តូច​ធំ​បាន​ចោល​ម្លប់​ត្រឈឹងត្រឈៃ និង​ជា​មួយ​នោះ​ក្នុង​នាម​អាជ្ញាធរ​ឃុំ ក៏​មាន​ផែនការ​នឹង​ធ្វើការ​ដាំ​ដុះ​ដើមឈើ​បន្ថែម​ទៀត ឱ្យ​កាន់តែ​ច្រើន​ឡើង​ៗ​ក្នុង​រយៈ​ប៉ុន្មាន​ឆ្នាំ​ខាង​មុខ សម្រាប់​ឱ្យ​ពលរដ្ឋ​មក​ពី​គ្រប់​ទិស​ទី​ជ្រក​ជា​ម្លប់ ។

លោក​អនុសេនីយ៍ឯក បេង ឫ​ទ្ធី នាយ​ប៉ុស្តិ៍​រដ្ឋបាល​ឃុំ​ជាំ​ក្រវៀន បាន​ប្រាប់​ឱ្យ​ដឹង​ដែរ​ថា ក្នុង​ពេល​ដែល​មាន​ពិធី​ចាប់​ត្រី​ម្តង​ៗ​ប្រចាំឆ្នាំ​រូប​លោក​បាន​ដឹកនាំ​កម្លាំង​ប៉ុស្តិ៍​រដ្ឋបាល​ចុះ​ទៅ​រក្សា​ការពារ​សន្តិសុខ​ជូន​ពលរដ្ឋ ដែល​បាន​មក​កម្សាន្ត​ចាប់​ត្រី​ដោយ​មាន​មនុស្ស​មក​ពី​គ្រប់​ទិស​ទី​ទាំង​ក្មេង​ទាំង​ចាស់ បាន​ចូលរួម​ច្រើន​កុះករ​រហូត​ដល់​ទៅ​រាប់​ពាន់​នាក់ ។ លោក​ថា ជា​រៀង​រាល់​ឆ្នាំ​ត្រពាំង​ក្រម​នេះ​ប្រជាពលរដ្ឋ​តែងតែ​ប្រារព្ធ​ពិធី​ចាប់​ត្រី ដោយ​បាន​ធ្វើ​ឡើង​មិន​ដែល​អាក់ខាន​ម្តងណា​ទេ ។ ជាមួយ​នោះ​រូប​លោក​សូម​អំពាវនាវ​ដល់​ពលរដ្ឋ​មេត្តា​នាំ​គ្នា​ខិតខំ​ប្រឹង​ថែរក្សា ពពួក​មច្ឆា​ជាតិ​តូច​ធំ ឱ្យ​បាន​នៅ​គង់វង្ស​យូរអង្វែង ពោល​គឺ​មិន​ត្រូវ​ប្រើប្រាស់​ឧបករណ៍​នេសាទ​ខុសច្បាប់ ដើម្បី​ឱ្យ​ត្រី​កាន់តែ​សំបូរ​ឡើង​ៗ ។

ពិធី​ខាងលើ​នេះ ​មាន​អ្នកខ្លះ​ចាប់​បាន​ត្រី​ពី​១​គីឡូក្រាម​ក្នុង​ម្នាក់ តែបើ​អ្នកខ្លះ​ពូកែ​ប៉ិន​ប្រសប់​និង​រហ័សរហួន​អាច​បាន​កន្លះ​បាវ​ក៏​មាន​ដែរ​។ ក្រោយ​ពេល​ចាប់​បាន​ត្រី​ហើយ គេ​នាំ​គ្នា​ដុត​អាំង​រួម​គ្នា​ហូប​ជុំ​យ៉ាង​សប្បាយ​រីករាយ​ ៕​​

ចម្លងចេញទាំងស្រុង​ពីវេបសាយ កោះសន្តិភាព៖ គ្រាន់តែឃើញក៏សប្បាយដែរ ប្រពៃណីចាប់ត្រី១ឆ្នាំ​ម្តងរបស់អ្នក​ភូមិ​នេះ

Categories: ព័ត៌មាន | ពាក្យ​គន្លឹះ៖ , , , , | បញ្ចេញមតិ

ព័ត៌មាន៖ ប្រពៃណី​ធ្វើ​ត្បាល់បុក​ និង​ត្បាល់​កិនម្សៅ​​តាំង​ពី​​បុរាណ​មក​ដល់​បច្ចុប្បន្ន


ថ្ងៃទី ១០ ខែ មីនា ឆ្នាំ ២០១៧ ដោយ៖ បុប្ផា បុប្ផា

ខេត្តកំពង់ចាម ៖ ការ​ផលិត​ត្បាល់បុក និង​ត្បាល់កិនម្សៅ​ជា​ជំនាញ​តាំងពី​ដូនតា​បាន​រក្សា​មក​ដល់​សព្វ​ថ្ងៃនេះ​នៅ ​ភូមិ​ទួល​តា​កោ ឃុំ​ជ្រៃ​វៀន ស្រុក​ព្រៃឈរ ។ អ្នក​ភូមិ​ផលិត​រួច​បាន​ដាក់​លក់​នៅ​មុខ​ផ្ទះ ។ មាន​អ្នកទិញ​ដឹក​តាម​រថយន្ត​ដឹក​យក​ទៅ​លក់​បន្ត​នៅ​ខេត្ត ឆ្ងាយ​ៗ ជាប់​ព្រំដែន​ថៃ ។

អ្នកស្រី​ធូ នាង អាយុ​៥២​ឆ្នាំ ឱ្យ​ដឹង​កាលពី​ពេល ថ្មី​ៗ​កន្លង​មក​ថា តាំងពី​គាត់​ដឹងក្តី​មក​បាន​ចាប់​យក​របរ​ផលិត​ត្បាល់បុក​ធ្វើ​អំពី​ថ្មបាយក្រៀម ។ ក្រោយ​ថ្ងៃ​រំដោះ​៧ មក​រា ១៩៧៩​ ត្បាល់​១​ លក់​បាន​៥​រៀល ។ ក្រោយមក​ទៀត​លក់​បាន​១ តម្លៃ​២០០០​រៀល ដោយ​មាន​អ្នក​ធ្វើ​ដំណើរ​ពី​ទី​ជិត​ទី​ឆ្ងាយ​ទៅ​ទិញ​ជា​ហូរហែ ។

អ្នកស្រី​ធូ នាង ឱ្យ​ដឹង​ថា​ពេល​សំបូរ​ថ្ម​ងាយស្រួល​រក​យក​មក​ធ្វើ​ត្បាល់បុក និង​ត្បាល់កិន​ដែល​មាន​ចំងាយ​ពី​ផ្ទះ​ប្រមាណ​ជា​១០​គីឡូម៉ែត្រ ។

«​របរ​នេះ​មិន​ធ្វើ​ឱ្យ​ជីវភាព​ខ្ញុំ​ធូរធារ​ទេ​គ្រាន់តែ​អាច​ដោះស្រាយ​ជីវភាព​គ្រួសារ​ប៉ុណ្ណោះ ។ ខ្ញុំ​បោះបង់​របរ​នេះ​ជិត​១០​ឆ្នាំ​មក​ហើយ ​តាំងពី​គេ​ប្រើប្រាស់​ម៉ូ​ទ័​រ​ដើម្បី​កៃ​ច្នៃ​ធ្វើ​ត្បាល់​មក តែ​ប្អូន​របស់ខ្ញុំ​នៅ​តែ​បន្ត​អាជីព​នេះ​ដដែល ។ ខ្ញុំ​កម្លាំង​ខ្សោយ​ត្រូវ​ងាក​ទៅ​ប្រកប​របរ​ធ្វើ​ស្ករត្នោត​លក់​ម្តង ព្រោះ​ធូរស្រាល​កម្លាំង​ជាង​មុន​បន្តិច ខណៈ​អ្នក​ភូមិ​របស់ខ្ញុំ​ជា​ច្រើន​នៅ​ប្រកប​របរ​ធ្វើ​ត្បាល់​នេះ​ដើម្បី​ផ្គត់ផ្គង់​ជីវភាព​» ។

ស្ត្រី​ឈ្មោះ​ជុន ចាន់​ថា អាយុ​៣៦​ឆ្នាំ ឱ្យ​ដឹង​ថា ធ្វើ​ត្បាល់បុក ដំបូង​ៗ​ពិបាក​ណាស់​ដោយពេល​ដាប់ថ្ម​មុត​ហូរ​ឈាម តែ​ក្រោយ​ពី​ចេះ​ស្ទាត់​លែង​មុត​ទៀត​ហើយ ។ លុះ​ពេល​មាន​ប្តី​ហើយ​នាង​នៅ​តែ​បន្ត​របរ​នេះ​ដដែល ដោយ​ក្នុង​១​ថ្ងៃ​អាច​ធ្វើ​បាន​ប្រមាណ​២០​ត្បាល់ ទទួល​បាន​កម្រៃ​៤​ម៉ឺន​រៀល ។

ថ្ម​ដែល​យក​មក​ធ្វើ​ត្បាល់​គឺ​ថៅកែ​ដឹក​ពី​ទី​ឆ្ងាយ ដោយ​គេ​កែ​ច្នៃ​ចេញ​រាង​ជា​ត្បាល់​ស្រាប់ ដូច្នេះ​ធ្វើ​រហ័ស​ទាន់ចិត្ត​មិន​ចំណាយពេល​យូរ​ទេ ។

ស្ត្រី​ឈ្មោះ​ជុន ចាន់​ថា បញ្ជាក់​ថា រាល់ថ្ងៃ​ធ្វើ​ត្បាល់បុក​ប្រើប្រាស់​ម៉ូ​ទ័​រ​សម្រាប់​ខាត់​សំលៀង ហើយ​ទទួល​បាន​ប្រាក់​ឈ្មួ​ល​១ ​តម្លៃ​២៥០០​រៀល ។ ក្នុង​ពេល​ណា​ដែល​មាន​ភ្លៀង​ធ្លាក់​ធ្វើ​មិនកើត​ទេ ដោយ​ខ្លាច​ឆ្លង​ចរន្តអគ្គិសនី​ឆក់ ។

របរ​ធ្វើ​ត្បាល់​នេះ​អ្នកស្រី​ជុន ចាន់​ថា ចេះ​ត​ពី​ម្តាយ តែ​កូន​ៗ​របស់​គាត់​មិន​ឱ្យ​ប្រកប​របរ​នេះ​ទេ ព្រោះ​យ៉ាប់យ៉ឺន​កម្លាំង​ពេក​និង​មិន​បាន​ជួ​យ​ឱ្យ​ជីវភាព​ធូរធារ​ទេ ៕

ចម្លង​ចេញ​ទាំង​ស្រុង​ពី​វេបសាយ កោះសន្តិភាព៖ ប្រពៃណី​ធ្វើ​ត្បាល់បុក​និង​ត្បាល់កិនម្សៅ​តាំងពី​បុរាណ​មក​ដល់​បច្ចុប្បន្ន

Categories: ព័ត៌មាន | ពាក្យ​គន្លឹះ៖ , , , , | បញ្ចេញមតិ

បង្កើត​វេបសាយ​ឬ​ប្លក់​មិន​គិត​ប្រាក់​មួយ​នៅ WordPress.com.

%d bloggers like this: